Küçük bir kaçamak

Sıkıldım. Şu bayram bir an evvel bitse de yurduma geri dönsem. Hayat ne kadar garip değil mi? Üniversiteyi kazandığım ilk yıl hatta yıllarda biran evvel tatil gelse de eve gitsem diye dört gözle beklerdim. O otobüs saati hiç gelmez,  otobüse binince de o yol hiç bitmezdi. Şimdi ise artık eve geldiğimde çok sıkılıyorum. Biran evvel bitse şu tatil de gitsek diye bakıyorum. Resmen gün sayar oldum. Neyse sadece 2 günüm kaldı pazar akşamı saat 6buçukta biletim var. Huzurlu ama biraz dağınık odama yurduma dönmeme. Sigara da içemiyorum zaten üstüne birde misafirler gelince artık iyice huysuzlanmaya başladım.
Misafirleri hiç sevmiyorum çünkü bana ulaşamadıklarımı ve ezikliğimi hissettiriyorlar. Aslında artık ezik kalmıyorum yerine göre davranmasını öğrendim diyebilirim ama gene de hayallerimi gerçekleştirmeden tam anlamıyla ben olamayacağım sanırım.
Hayaller! Büyük hayaller. Ulaşılması zor olmayan ama uğraş, çaba gerektiren hayaller. Kısaca anlatmak gerekirse; şu an fen fakültesinde bir bölüm okuyorum ve bu yıl 4. yılım. Ama ben ilk sınava hazırlanmaya başladığımdan beri hep tıp fakültesini kazanmak istiyorum ve bu hayalimin peşini de yıllardır bırakmadım. Bu sene tekrar hazırlanıyorum. Bu arada geçen sene bir de dershaneye gittim ailemden habersiz ama olmadı. Hırsıma kurban oldum. Bu sene tekrar yılmıyorum ve tekrar hazırlanacağım. gerçi daha tam anlamıyla başlamadım. İzmir'e dönünce güzel bir programla çok sıkı çalışmayı planlıyorum ve bu sene kazanmam gerekiyor artık. İşte içinde bulunduğum sıkıntı bu durumdan ibaret. Bazen diyorum sadece çalışacaksın olay bundan ibaret ama bazen de diyorum ki bütün dertler üzerime üzerime geliyor. Neyse bu güzel bayram gününde içimi karartmayacağım. Özetle ruh halimi anlatma istedim.
Gelelim bugünün tadını çıkarmaya. Şimdi evdekilere küçük bir kaçamak için beyaz bir yalan söyliyeyim ve bir kahve ve sigara molası vereyim en iyisi :) O zaman en sevdiğim dakikalar başlasın!
Bu şarkı da benden olsun: